قوله : بان اختار الاوّل استرقاقه : اين عبارت تفسير است براى [ الحكم به للاوّل ] . قوله : و ان لم يحكم به حاكم : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ به ] به استرقاق راجعست و اين عبارت قيد است براى [ بان اختار الاوّل الخ ] . قوله : لبرائته من الجناية الاولى : ضمير در [ برائته ] بعبد راجع است . قوله : باسترقاقه لها : ضمير در [ استرقاقه ] ضمير مجرورى به اوّل راجع بوده و ضمير در [ لها ] به جنايت برمىگردد . قوله : فهو بينهما : ضمير [ هو ] به عبد جانى راجع بوده و ضمير در [ بينهما ] به مجنى عليه اوّل و دوّم راجعست . قوله : لتعلّق حقّهما معا به : ضمير تثنيه به مجنى عليه اوّل و دوّم راجع بوده و ضمير در [ به ] به عبد جانى برمىگردد . قوله : و هو على ملك مالكه : ضمير [ هو ] بعبد جانى راجع بوده و كلمه [ واو ] در ابتداء جمله حاليّه است . قوله : و لصحيحة زرارة عن الباقر عليه السلام : اين روايت را مرحوم شيخ الطّائفه در كتاب تهذيب طبع جديد ج ( 10 ) ص ( 195 ) به اين شرح نقل فرموده : ابن محبوب ، از علىّ بن رئاب ، از زرارة ، از مولانا ابى جعفر عليه السلام فى عبد جرح رجلين ؟ قال : هو بينهما ان كانت جنايته بقيمته الخ . قوله : قيل يكون للثانى : ضمير در [ يكون ] به عبد جانى راجعست